Aktywność seksualna

O aktywności seksualnej możemy mówić dopiero od momentu, kiedy określonym zachowaniom towarzyszy świadomość celu seksualnego, dlatego masturbacji (onanizm) niemowląt czy dzieci w wieku żłobkowym nie bierzemy pod uwagę w tym wypadku.

Pierwszym przejawem aktywności seksualnej sensu stricto jest onanizm. Polega on na celowym drażnieniu narządów płciowych aż do osiągnięcia orgazmu. U chłopców od okresu dojrzewania towarzyszy temu wytrysk nasienia. ‚

Onanizm budził od wieków sprzeciw pedagogów, teologów, etyków a także lekarzy. Zwalczano go energicznie, sądzono, że czynność ta jest przyczyną wielu chorób układu nerwowego, płciowego, ale także i chorób psychicznych.

Można by przytoczyć podawaną kiedyś listę „plag”, jakie czyhają na onanistów, jednak szkodliwości te były najczęściej wyimaginowane albo miały zgoła inne uwarunkowania. Od blisko 100 lat seksuolodzy głoszą pogląd, że onanizm na etapie dojrzewania i wczesnego okresu młodzieńczego jest nofmalną formą aktywności seksualnej i nieszkodliwym zaspokajaniem popędu. Szkodliwości, jakie mogły wiązać się z onanizmem (nerwice), były głównie wynikiem lęku przed jego skutkami lub wynikały z poczucia winy za naruszanie normatywów obyczajowych. Inną sprawą jest stosunek do tej czynności teologów czy filozofów. Mają oni prawo głosić, że jest to przez określoną doktrynę nie akceptowane, ale nie należy korzystać tu z argumentacji pseudomedycznej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>