Drobnoustrój i makroustrój

Wzajemne oddziaływania drobnoustrojów i makroustroju są złożone i nie będą przedmiotem rozważań w tym podręczniku. Należy jednak podkreślić, że nie wszystkie drobnoustroje są dla człowieka szkodliwe. Wspomniane oddziaływanie podzielić możemy na pewne kategorie:

a. Drobnoustroje wywierające korzystny wpływ na ustrój człowieka. Do tej grupy możemy zaliczyć niektóre bakterie występujące stałe w przewodzie pokarmowym. Synteza niektórych witamin (z grupy B czy witaminy K) odbywa się w przewodzie pokarmowym człowieka pod wpływem drobnoustrojów saprofitujących stale w jelitach. Wyjałowienie tej flory bakteryjnej (np, wskutek kuracji antybiotykami podawanymi doustnie) prowadzić może do hipo- lub awitaminozy.

b. Drobnoustroje, które w normalnych warunkach nie stanowią czynnika chorobowego, w okresach zmniejszonej odporności i w sytuacjach, kiedy z jelita przedostaną się do tkanek – mogą powodować choroby, niekiedy nawet bardzo ciężkie.

c. Drobnoustroje chorobotwórcze, paciorkowce czy gronkowce, które bardzo często można wyhodować z jamy nosowo-gardłowej, wywołują choroby tylko w wypadku obniżonej odporności ustroju. Niekiedy między drobnoustrojem a człowiekiem ustala się układ równowagi – bakterie mogą stale znajdować się w pewnych ogniskach, nie powodując choroby. Tak np, ozdrowieniec po durzę brzusznym może mieć w swym pęcherzyku żółciowym „hodowlę” pałeczki duru, będąc przy tym zupełnie zdrowym, niewrażliwym na ten drobnoustrój. Może on jednak zakażać otoczenie poprzez wydzielanie z kałem tego groźnego drobnoustroju chorobotwórczego.

d. Są drobnoustroje, które po wniknięciu do zdrowego organizmu wywołują zawsze chorobę, bowiem odporność na nie praktycznie u osób zdrowych nie istnieje. Przykładem może być krętek blady, wywołujący kiłę, przedostający się poprzez uszkodzone powłoki skórne. Odporność występuje tylko w czasie choroby i jest śródzakaźna (oznacza to, że w czasie choroby nie można się ponownie zarazić).

– Walka z chorobami infekcyjnymi polega na kilku typach’ działania:

– a) unikanie kontaktu z drobnoustrojem chorobotwórczym,

– b) podnoszenie ogólnej odporności ustroju – mówimy tu o odporności nieswoistej,

– c) wywoływanie sztucznej odporności w stosunku do określonego drobnoustroju chorobotwórczego lub w stosunku do grupy takich drobnoustrojów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>