Klasyfikacja i podział na formy kliniczne

Do niedawna rozpatrywano poszczególne formy nieprzystosowania społecznego przeważnie w oderwaniu od całokształtu problemu. Wydaje się słuszne całościowe ujęcie nieprzystosowania, a poszczególne formy rozpatrywać należy jako etapy rozwoju jednego i tego samego zespołu.

Będziemy rozpatrywać dwie postacie nieprzystosowania społecznego. Pierwsza przejawia się biernością, depresją i postawą wyłączeniową, druga – postawą agresywną, w której dominować będzie reakcja pobudzenia.

Badania wykazały, że fakt przynależności do grupy agresywnej czy wyłączeniowej jest zdeterminowany czynnikami biologicznymi, a także cechami psychiki oraz często pochodzeniem społecznym.

Wyliczenie cech pacjentów z postawą wyłączeniową wskazuje, że pochodzą oni przeważnie ze środowisk o dobrych warunkach bytowych i wysokim poziomie intelektualnym. Pacjenci ci wykazują slaby rozwój fizyczny, małą sprawność, a zwłaszcza wydolność wysiłkową. Ich popęd seksualny jest raczej słabo nasilony, a potrzeba rozładowania napięcia niewielka. Poziom intelektualny jest dobry (w skali Wechslera znajduje się w normie albo powyżej niej), zainteresowania mają charakter humanistyczny (filozofia, kultura, sztuka). Są społecznie wrażliwi, żywo reagują na niesprawiedliwość i ludzką krzywdę. Mają bardzo niską tolerancję na niepowodzenia, małą odporność psychiczną. Często w tej grupie stwierdza się niedojrzałość emocjonalną, osobowość niedojrzałą, infantylną.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>