Metoda skorelowanych cech

Metoda ta znana jest w kilku wersjach opracowanych w USA, Włoszech, Polsce itd. Przedstawimy tu metodę polską, która umożliwia analizę zarówno poziomu rozwoju, jak i jego dynamiki, w tym harmonijności. Metoda oparta jest na stwierdzeniu, że z wiekiem zmienia się stosunek ciężaru ciała do jego wysokości i że proporcja ta może świadczyć o pewnych konstytucjonalnych różnicach w danej klasie wieku. Metoda daje więc możliwość oceny nie tylko procesu rozrostu (zwiększania się wielkości i masy ciała), lecz także różnicowania (zmiany proporcji tych dwóch cech).

Siatka skonstruowana jest w ten sposób (rys. 16), że na osi poziomej oznaczone są wielkości ciężaru ciała, na osi pionowej – wysokości ciała. Na tym tle skośnie przebiegają granice kanałów, które jednak dzielą między sobą dzieci o różnej proporcji ciężaru do wysokości. Pośrodku znajduje się więc kanał dzieci harmonijnie rozwiniętych, ku lewej dzieci szczupłych: KA (K =. kobiety, ew. MA na siatkach dla chłopców) – lekko szczupłych, KB – szczupłych, KC – bardzo szczupłych, KD – wychudzonych i odpowiednio: Ka – lekko tęgich, Kb – tęgich, Kc – bardzo tęgich, Kd – otyłych.

Przesuwanie się więc ku lewej stronie i ku górze oznacza bardziej szczupłą, ku prawej i dołowi – bardziej tęgą budowę ciała. Jest to tzw. wektor dysharmonii. wiek wyaokoa: ciężar poziom stantad PPSfl PPSO WRR kanał pOZiOm chronoi. RPG oceny tempa i harmonii rozwoju chło pc< miejskich

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>