NIEPRZYSTOSOWANIE SPOŁECZNE

W ostatnich latach pedagogów, psychologów i lekarzy (zwłaszcza lekarzy młodzieżowych i psychiatrów) coraz bardziej zajmują postawy pewnej części młodzieży zwanej nieprzystosowaną społecznie. Jest to młodzież, która nie mieści się w ramach wyznaczonych jej przez społeczeństwo, która nie chce podejmować ról przeznaczonych jej w naszej cywilizacji i niekiedy wchodzi w kolizję zarówno z przepisami prawnymi, jak i z obyczajowością.

Mówiąc o nieprzystosowaniu musimy wyraźnie zastrzec, że pod pojęciem tym będziemy rozumieli naruszenie norm obowiązujących w naszej cywilizacji – naszej obyczajowości. Musimy przyjąć tu określony punkt odniesienia. Różnych ról przecież oczekuje się od młodzieży w krajach o odmiennych cywilizacjach, a także w pewnych mikrokulturach wyznacza się jej zadania, które mogą budzić w naszej obyczajowości sprzeciw. Przykładowo: w środowisku złodziejskim może być tak, że rodzina już małe dziecko przysposabia do kradzieży. W pewnych wioskach góralskich postawy agresywne, udział w bójkach,t a nawet morderstwie bywają poczytywane za zachowanie „honorne”. Wreszcie pewne nałogi, jak np. palenie tytoniu, mogą budzić tylko nieznaczny sprzeciw, zaś picie alkoholu bardzo często bywa uznane za przejaw nieprzystosowania. a – Biomedyczne podstawy…

Przy analizowaniu tego zjawiska musimy podjąć próbę ustalenia jego zakresu, ew. tendencji do wzrostu czy do zaniku. Brak dostatecznych podstaw, które umożliwiłyby ilościową ocenę, jak i pozwoliły na realne rokowanie. Wydaje się jednak, że zjawisko to, choć może różnie nasilone w różnych krajach, wykazujące pewną fluktuację i traktowane jak margines jest dostatecznie masowe, aby podjęcie działań społecznych stało się konieczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>