Ocena wytrzymałości

Poczucie równowagi obrotowej mierzymy na przyrządzie składającym się z okrągłej podstawy o średnicy 50 cm i stojaka umieszczonego obok niej w odległości 40-60 cm. Badany kręci się wokół własnej osi na środku koła z zawiązanymi oczyma trzymając wyciągniętą w przód pałeczkę. Gdy mija ona stojak, notujemy kolejne obroty. Pierwszy cykl zaczyna się w chwili, gdy badany dotknie pałeczką stojaka, przerwanie wagi (wg Kocjasza) liczenia obrotów następuje wtedy, gdy badany, tracąc równowagę, wypadnie poza okrągłą podstawę (rys. 42). Notujemy pełną liczbę obrotów, jakie wykonał badany do chwili utraty równowagi. Na tej podstawie oceniamy poczucie równowagi przy zastosowaniu siatek centylowych odrębnych dla chłopców (rys. 43) i dziewcząt (rys. 44).

Wytrzymałość oceniamy testem Barpeego. Polega on na wykonywaniu przysiadów podpartych z wyrzutem nóg do tylu w ciągu minuty. Test zaczyna się od klaśnięcia rękoma nad głową w pozycji stojącej, w tym momencie włączamy stoper. Badany wykonuje następnie przysiad podparty rękami z przodu ciała (rozstawionymi na szerokość barków) na wysokości kolan: drugi etap polega na wyrzuceniu do tylu kończyn dolnych do pełnego ich wyprostu (tułów i kończyny tworzą linię prostą), trzeci etap to powrót do przysiadu podpartego, czwarty – wyprost i klaśmięcie nad głową stanowi sygnał rozpoczęcia następnej ewolucji (rys. 45) itd. Należy przestrzegać „czystości” wykonania poszczególnych ruchów. Liczbę cykli notuje się z dokładnością do 1/4 wg opisanych czterech faz cyklu. Badany powinien być ubrany w strój nie krępujący ruchów. Wynik (liczba cykli na minutę) oceniamy przy zastosowaniu siatki centylowej odrębnej dla chłopców (rys. 46) oraz dla dziewcząt (rys. 47).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>