Ocena względem wieku rozwojowego

Znacznie ułatwiają ocenę rozwoju badania dokonywane okresowo. Ich wartość polega na tym, że możemy wówczas zbadać dynamikę rozwoju dziecka. Inne będzie nasze działanie, gdy aktualny stan rozwoju jest zaniżony i dopiero w ostatnim okresie stwierdzi się jego przyspieszenie, inne zaś, gdy aktualny stan był zadowalający, natomiast ostatni okres przyniósł zahamowanie rozwoju. Efektu tego nie można uzyskać przy badaniach jednorazowych. Badania okresowe całej młodzieży szkolnej dają ponadto możliwość wczesnego wychwytania dzieci, u których dopiero rozpoczyna się zaburzenie rozwoju. Jest to niezwykle istotne, ponieważ w im ‚wcześniejszym okresie zaburzenie zostanie zidentyfikowane i im wcześniej zostaną podjęte środki zaradcze, tym większa jest szansa całkowitego usunięcia zaburzenia. Toteż im częstsze są badania kontrolne w szkole, tym łatwiej skutecznie przeciwdziałać zaburzeniom rozwojowym dzieci. Kontrola powinna być tym częstsza, im szybsze jest tempo rozwoju dzieci w danym wieku. W okresie pokwitania kontrola powinna być dokonywana nie rzadziej niż dwa razy w roku. Okres rozpoczęcia roku szkolnego nie jest dla badań kontrolnych najwłaściwszy, z wyjątkiem dzieci nowo wstępujących do szkoły, gdyż po letnich wakacjach stan zdrowotny jest zazwyczaj najlepszy. Celowe są natomiast badania kontrolne na początku zimy oraz pod koniec wiosny, przed letnimi koloniami i obozami. Wnioski z tych badań po konsultacji z lekarzem powinny być przekazane rodzicom i innym wychowawcom (także na koloniach i obozach) wraz z odpowiednimi zaleceniami co do sposobu opieki nad dzieckiem.

Obok odnoszenia rozwoju dziecka do jego domniemanych właściwości genetycznych (cech rodziców) w kontroli rozwoju pomocna jest ocena względem wieku rozwojowego, tj. ustalenie na podstawie zaawansowania w rozwoju kośćca, zębów lub rozwoju płciowego, jakie stadium rozwoju dane dziecko osiągnęło. Można to wyrazić w latach, jednak ów wiek będzie się różnił zazwyczaj od liczby lat, jaka upłynęła od urodzenia dziecka. Dziecko bowiem może mieć np. 12 lat, ale stan zaawansowania rozwoju jego kośćca będzie wg odpowiednich norm równy dziecku np. 11-letniemu. Wówczas jego wiek rozwojowy określimy na 11 lat. Niezależnie od tego, że trzeba wtedy sprawdzić, czy jego rozwój nie został zaburzony (o rok bowiem rozwija się wolniej), pozostałe normy (wysokości i ciężaru ciała, cech psychomotorycznych itp.) będziemy odnosić do wieku rozwojowego, a nie kalendarzowego, a więc w cytowanym przykładzie do 11, a nie 12 lat.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>