ORGANIZACJA SŁUŻBY ZDROWIA

Zadania służby zdrowia dotyczą dwu zasadniczych funkcji: lecznictwa i profilaktyki. Lecznictwo było zawsze głównym zadaniem, natomiast rola profilaktyki dopiero ostatnio znacznie wzrosła.

Leczenie jest wyrównywaniem szkód, jakie zaistniały, często można całkowicie usunąć chorobę lub znacznie ją złagodzić. Można zapobiec trwałym powikłaniom, co na pewno jest ważne z punktu widzenia społecznego, jak i interesu jednostki.

Znacznie ważniejsza jest jednak profilaktyka, tzn. zapobieganie chorobom, niedopuszczanie do ich rozwoju i rozprzestrzeniania się itp. Jest to działanie złożone, gdyż trzeba znać przyczyny różnych chorób oraz umieć wyjaśnić mechanizmy ich przenoszenia się czy rozwoju w ludzkim ustroju. Musi opierać się to na szerokiej wiedzy lekarskiej, często ogólno- biologicznej i naukach pokrewnych. Profilaktyka musi być dziełem całego społeczeństwa, do tego trzeba współdziałania rodziców, wychowawców, organizatorów życia społecznego – władz państwowych.

Poza leczeniem służba zdrowia zajmuje się także rewalidacją i rehabilitacją, czyli działaniem zmierzającym do maksymalnego przywrócenia zdrowia, a w razie nieodwracalnych zmian po przebytej chorobie – do przystosowania jednostki do możliwie najpełniejszego funkcjonowania, także zawodowego.

Na czele służby zdrowia w Polsce stqi Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, które dzieli się na szereg departamentów. Organizacja jego jest stosunkowo płynna i w zależności od zmiennych potrzeb w odstępach kilkuletnich ulega przekształceniom. Przy Ministrze Zdrowia działa Rada Naukowa, która jest ciałem doradczym i opiniodawczym. Bardzo ważne ze względów społecznych jest w ministerstwie stanowisko Państwowego Inspektora Sanitarnego (w randze wiceministra), o dużym zakresie uprawnień.

W każdym województwie całokształtem zagadnień zdrowia kieruje wydział zdrowia wojewódzkiej rady narodowej, na którego czele stoi lekarz wojewódzki. W zakresie służby sanitarno-epidemiologicznej ma on do pomocy wojewódzką stację sanitarno-epidemiologiczną, w dziedzinie pediatrii, chirurgii itp. opiera się na opinii wojewódzkich specjalistów, którymi są na ogół ordynatorzy odpowiednich oddziałów wojewódzkiego szpitala specjalistycznego.

W dawnych powiatach służba zdrowia została zorganizowana w jednostkach administracyjnych zwanych zespołami opieki zdrowotnej (ZOZ). Kierują one całokształtem zagadnień ochrony zdrowia na swoim terenie. Obecnie ZOZ-y zostały terytorialnie powiązane z nowym podziałem województw i zasięgiem swej kompetencji obejmują po kilka gmin, przeważnie stanowiących dawniej powiat.

Lecznictwo dzielimy na zamknięte (szpitale i sanatoria) oraz otwarte, czyli przychodnie, ambulatoria, stacje pogotowia ratunkowego itp. Podział ten jest raczej merytoryczny, a nie organizacyjny, gdyż szpitale często prowadzą przyszpitalne poradnie specjalistyczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>