Poród i ryzyko z nim związane

Poród jest zjawiskiem fizjologicznym. Każda zdrowa kobieta powinna rodzić bez specjalnych trudności, choć jest to niewątpliwie silne przeżycie i towarzyszy mu ból. Satysfakcja, jaką odczuwa po porodzie, nagradza jej cierpienia.

Bywa jednak, że z jakichś powodów poród przebiega nieprawidłowo i płód może ulec uszkodzeniu. Przyczyny mogą być różne np.: wady w budowie miednicy kobiety, zaburzenia czynnościowe {w akcji porodowej, np. słabe skurcze macicy), płód o szczególnie dużych wymiarach, nieprawidłowe położenie płodu i wiele innych. Wszystkie one prowadzą w konsekwencji do przedłużania się akcji porodowej i niedotlenienia ustroju dziecka. Na skutek niedotlenienia zwiększa się kruchość naczyń krwionośnych, co w połączeniu z działaniem sił zewnętrznych na główkę dziecka kończyć się może ich pękaniem i wylewem krwi do przestrzeni podoponowych. Początkowo krwiak wywiera ucisk na mózgowie, a W zależności od lokalizacji może wywoływać różne następstwa. Wylew śród- czaszkowy może stać się przyczyną natychmiastowego zgonu lub spowodować zmartwicę (płód musi być cucony). Czasami wylew nie zagraża bezpośrednio życiu dziecka, powoduje jednak zaburzenia rozwojowe — głównie w obrębie centralnego układu nerwowego. Odległym następstwem wylewu śródczaszkowego może być porażenie spastyczne – choroba Little’a lub padaczka. Mniej groźne powikłania wylewu to zaburzenia rozwoju psychicznego, zaburzenia zachowania, fragmentaryczne defekty psychiczne w postaci dysleksji i dysgrafii oraz im podobne.

Niekiedy mówimy o tzw. mikrourazach. Tego typu zaburzenia mogą przejawiać się w drobnych odchyleniach w zakresie funkcji układu nerwowego. Badania neurologiczne oraz dostępne nam w chwili obecnej metody badań pomocniczych nie wykrywają jednak anatomicznych podstaw takich zaburzeń. Niektóre zaburzenia zachowania, zaburzenia charakterologiczne i odchylenia psychiczne mogą mieć tego typu uwarunkowania. Wiedza nasza na temat zaburzeń centralnego układu nerwowego jest jednak jeszcze bardzo nikła i należy oczekiwać w tym zakresie wielu odkryć, które być może ułatwią także pracę wychowawcy i nauczyciela.

Jeżeli dziecko w chwili urodzenia waży poniżej 2500 gramów, to zaliczamy je do kategorii wcześniaków. W tej grupie spotkać możemy nie tylko dzieci urodzone przedwcześnie, ale także dzieci, których rozwój w okresie płodowym przebiegał nieprawidłowo i które cechują się niskim ciężarem.

Wcześniactwo nie rokuje dobrego rozwoju i stanu zdrowia. Dzieci o wyższym ciężarze urodzeniowym lepiej się rozwijają. Im większy jest niedobór ciężaru, im większa niedojrzałość płodu w chwili urodzenia, tym trudniej utrzymać takie dziecko przy życiu. Statystyki wykazują, że znacznie łatwiej rozwijają się wcześniaki płci żeńskiej niż męskiej.

Wcześniaki wychowywane w dobrym środowisku, nie mające dodatkowych obciążeń w postaci wylewu śródczaszkowego czy tp., mogą rozwijać się psychicznie i fizycznie prawidłowo i nie przedstawiać większych problemów dla otoczenia. Badania psychologiczne wcześniaków wykazały jednak, że już jako dzieci szkolne często wykazują pewne cechy charakterologiczne utrudniające naukę. Dzieci te częściej wykazują dużą chwiejność psychiczną, niepokój psychoruchowy i męczliwość.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>