Różnica poziomów chronologicznych

Na tabeli przy rys. 18 zaznaczono także rubrykę, w którą wpisano różnicę poziomów chronologicznych (RPC), znak plus lub minus określa, czy nastąpiło przyspieszenie czy opóźnienie rozwoju, a wielkość różnicy, w jakim stopniu zaznaczyło się odchylenie.

Przykład. 3. Pomiary dziewczynki M. S. w wieku od 6 do 12 lat można wyznaczyć na siatce graficznej metody oceny tempa i harmonii rozwoju (rys, 18) przeznaczonej dla dziewcząt. Na podstawie pomiarów wyznaczono punkty i połączono je liniami. Pozycje punktów odczytano na siatce poziomów standardowych (poprzeczne linie przerywane) i wpisano w odpowiedniej rubryce tabeli umieszczonej przy siatce. Różnice między kolejno osiąganymi poziomami standardowymi wpisano w następnej rubryce (PPSR). Następnie w rubryce PPSO wpisano (odczytane w tab. 7) odpowiednie dla poszczególnych klas wieku i kanału przyrosty poziomów ogólnie charakterystycznych dla dziecka w danym wieku i budowie ciała (PPSO). Stosunek PPSft do PPSO, odczytany z nomogramu (rys. 19), wpisano do rubryki WRR. W następnej rubryce wpisano osiągnięte przez dziewczynkę poziomy chronologiczne, a obok (RPC) różnice między osiągniętym poziomem chronologicznym w danym wieku a jej rzeczywistym wiekiem kalendarzowym. Uzyskane dane można ocenić .następująco:

– 1. Dziewczynka rozwija się prawidłowo (w granicach wąskiej normy), harmonijnie, charakteryzując się budową przesuniętą w kierunku dzieci lekko tęgich. .

– 2. Początkowo poziom rozwoju badanej jest zgodny z poziomem charakterystycznym dla dzieci w jej wieku, ale od 11 r.ż, dziewczynka nie osiąga poziomu odpowiedniego do wieku.

– 3. Początkowo rozwój jej przebiega prawidłowo (WRR = 100), następnie ulega zwolnieniu, co w konsekwencji prowadzi do opóźnienia rozwoju.

– 4. W okresie badań rozwój dziewczynki należy w całości uznać za prawidło- klatki piersiowej. W tym jednak wypadku wielkości te odnosimy do wy- sdSości, a nie do wieku. Czynimy tak na zasadzie istnienia proporcji między poszczególnymi wymiarami i masą ciała. Jeżeli więc badany chłopiec waży 35,0 kg oraz ma 65,8 cm obwodu klatki piersiowej, odnosimy te wielkości do „należnych” chłopcu o wysokości 138 cm. „Należny” ciężar ciała wynosi (p. tab. 2) 32,9 kg, a obwód 65,3 cm. Jest to mniej, niż stwierdzono u badanego chłopca, jest on bowiem o 2,1 kg (35,0 kg – – 32,9 kg) cięższy i ma o 0,5 cm (65,8 cm – 65,3 cm) większy obwód klatki piersiowej, niż powinien mieć wg „należnej” normy odpowiadającej wysokości jego ciała.

Analiza norm przy zastosowaniu metody tabel (poza typem Pirąueta istnieją jeszcze inne, bardziej skomplikowane systemy) jest dość złożona i dlatego zaleca się inne, poniżej podane metody, które w formie graficznej prezentują normy i są dogodniejsze do badań prowadzonych kilkakrotnie na tych samych dzieciach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>