ROZWÓJ I WYCHOWANIE SEKSUALNE

W praktyce wychowawczej problemy rozwoju erotycznego powinny zajmować poczesne miejsce. W okresie rozwoju, w wieku szkolnym, rodzi się popęd seksualny i wytwarzają się nawyki jego zaspokajania, zostają też przyswojone normatywy obyczajowe. Szczęście jednostki zależy nie tylko od struktury społecznej kraju, od poziomu ekonomicznego, od powodzenia osobistego w zawodzie itp., alé także – jeżeli nie przede wszystkim – od tego, czy życie seksualne dostarcza człowiekowi satysfakcji, czy ułożyło się pomyślnie. Wiele tragicznych zjawisk, wiele szkód społecznych wynika z patologii seksualnej (np. zbrodnie na tle seksualnym, gwałty, rozpad rodzin itp). Wychowawcy obowiązani są zapewnić wychowankom optymalny start życiowy w tej dziedzinie, zapewnić prawidłowy rozwój erotyczny i zapobiegać patologii. Działanie takie nie jest proste i od wychowania zależy tylko pewna część sukcesu. Nie zwalnia to jednak wychowawców, w tym przede wszystkim rodziny i szkoły, od prób mądrego działania.

Tylko wychowawca, który ma podstawowe wiadomości z seksuologii, może podejmować jakiekolwiek działania wychowawcze w zakresie .rozwoju seksualnego. Inaczej może robić krzywdę wychowankom, np. wpajając im przesądy czy propagując poglądy nie oparte na naukowych podstawach, szkodliwe.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>