Samobójstwa i samouszkodzenia

Problem samobójstw jest bardzo stary, jednak wśród dzieci i młodzieży stał się on istotny stosunkowo niedawno. Wnioski z badań nad przyczynami samobójstw {szczególnie wśród dzieci i młodzieży) w bardzo lapidarnym ujęciu można przedstawić następująco.

Samobójstwa dokonane stanowią niewielką część zamachów podejmowanych i nie kończących się śmiercią. Znane są liczby przypadków zgonów, natomiast liczba zamachów nie dokonanych jest niemożliwa do uchwycenia. Najlepiej przeprowadzone badania nie są w stanie wykryć i rejestrować wszystkich zamachów. Szacunkowo oblicza się, że na jeden zamach dokonany przypada kilka do kilkunastu zamachów nie dokonanych.

Motywacja zamachów samobójczych może być bardzo różna. Bywa,, że jest to autentyczna chęć odejścia, bywa, znacznie częściej wśród młodzieży, że zamach jest tylko demonstracją mającą charakter szantażowy. Takie przypadki niewiele mają wspólnego z autentycznymi samobójstwami i nie powinny być rozpatrywane łącznie z nimi.

Liczba zamachów z wiekiem wzrasta, ale przed okresem dojrzewania zdarzają się bardzo rzadko. W grupie młodzieży zamachów samobójczych dokonują znacznie częściej dziewczęta niż chłopcy, z tym że zamachy chłopców częściej kończą się zgonem {mniej demonstracji?).

Stwierdzono występowanie predyspozycji rodzinnych. Jeżeli w rodzinie miało miejsce samobójstwo, to znacznie częściej w tym środowisku występują ponowne zamachy. W rodzinach obciążonych chorobami psychicznymi, alkoholizmem i w rodzinach kryminalistów znacznie częściej popełnia się zamachy samobójcze.

Podstawowym czynnikiem determinującym zamachy samobójcze jest zła atmosfera rodzinna. Na drugim miejscu należy wymienić działanie szkoły. Badania wykazały ścisłą korelację liczby tych incydentów z okresami szkolnymi: wzrasta ona w czasie klasyfikacji, maleje drastycznie w czasie wakacji.

Skuteczność zatruć lekami jako metody samounicestwienia jest stosunkowo niewielka, do rzadkości należą wypadki zgonów po zatruciu lekowym. Natomiast częste jest trwałe uszkodzenie narządów wewnętrznych jako następstwo zatrucia.

Opinie odnośnie do sygnalizowania zamiaru popełnienia samobójstwa są różne. Takie groźby czy nawet aluzje są częste, zwłaszcza wśród egzaltowanych dziewcząt. Czy rzeczywiście zamachy są poprzedzone takimi ostrzeżeniami, na pewno nie wiadomo. Mówi się także o tym, że ci co grożą, samobójstwa nie popełniają. Każda jednak taka zapowiedź i groźba powinna wzmagać czujność, a młodzi sygnalizujący zamiar samobójstwa powinni być skierowani do lekarza psychiatry czy lepiej – do psychologa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>