Szkolna służba zdrowia

Dziecko uczęszczające do przedszkola jest pod opieką szkolnej służby zdrowia. Istnieje podstawowe założenie, że dziecko ma mieć zapewnioną opiekę tego samego lekarza w stanie zdrowia i w czasie choroby. Taka integracja opieki profilaktycznej i leczniczej jest założeniem słusznym. Istnieje także tendencja do utrzymania ciągłości opieki w ręku jednego lekarza na przestrzeni wielu lat, aczkolwiek są wątpliwości, czy rzeczywiście może on opiekować się skutecznie przedszkolakami (a nawet niemowlętami) i młodzieżą w okresie dojrzewania i w wieku młodzieńczym.

Władze służby zdrowia zaleciły realizację trzech możliwych wariantów organizacji opieki lekarskiej nad dzieckiem przedszkolnym i nad uczniem:

– 1. Lekarz pediatra pracujący w poradni rejonowej opiekuje się dziećmi od urodzenia (poradnia D) aż do ukończenia szkoły, w tym także i średniej, jeżeli jest ona zrejonizowana. W szkołach na codzień pracuje pielęgniarka higienistka: nad jej pracą fachowy nadzór pełni lekarz rejonowy. Miejscem pracy lekarza jest zasadniczo poradnia, tam też znajduje się dokumentacja, kartoteki pacjentów itp.

– 2. Opiekę nad dziećmi sprawuje dwóch lekarzy. Jeden z nich – pediatra rejonowy opiekuje się dziećmi przedszkolnymi, tak więc pełni obowiązki lekarza poradni D i D-l. Miejscem jego pracy jest poradnia, a do przedszkola przychodzi tylko w celach kontroli i nadzoru pracy pielęgniarki. Drugi pełni funkcję lekarza szkolnego. W czasie choroby dzieci korzystają dodatkowo z opieki lekarza rejonowego. Jest tu więc co prawda zachowany urząd lekarza szkolnego, bardzo ważny z punktu widzenia szkoły i pedagogów, ale opieka nie jest zintegrowana. Praktycznie rozbita jest w czasie okresu rozwojowego na przynajmniej trzech lekarzy.

– 3. Lekarzem sprawującym opiekę nad małym dzieckiem jest pediatra rejonowy (jak wyżej), ale od wieku szkolnego uczeń przechodzi pod jednolitą i zintegrowaną opiekę lekarza szkolnego. Lekarz pracuje w gabinecie szkolnym i opiekuje się uczniem zarówno w stanie zdrowia (profilaktyka), jak i w czasie choroby, przeprowadzając również wizyty domowe. Taki model wydaje się optymalny, gdyż zapewnia wyspecjalizowaną opiekę oraz szkoła zyskuje stałego i faktycznego współpracownika, który poza ścisłym związkiem z instytucją zna warunki domowe ucznia, jego rodzinę.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>