Wady mowy wśód uczniów

W omawianej grupie chorób psychozy występują częściej u młodzieży w wieku 15-17 lat niż u dzieci. Typowym zaburzeniem pojawiającym się głównie u uczniów początkowych klas szkoły podstawowej są wady mowy. W klasach pierwszych wg rozpoznań (wg danych GUS) prawie co piąty uczeń wykazuje nieprawidłowości w zakresie mowy. Najczęściej są to wady artykulacyjhe, rzadziej jąkanie. W klasach starszych, wady mow) są mniej rozpowszechnione i dotyczą nie więcej niż kilku procent uczniów.

Opisany stan zdrowotny dzieci i młodzieży znajduje potwierdzenie także w danych dotyczących przyczyn hospitalizacji. Najczęstszymi powodami przyjęć do szpitali dzieci w wieku 5-9 lat (w r. 1968) były kolejno:

– urazy, wypadki i zatrucia,

– choroby układu oddechowego,

– choroby zakaźne i pasożytnicze,

– choroby układu trawiennego,

– choroby układu nerwowego i narządów zmysłów.

U uczniów 10-14-letnich, podobnie jak w młodszym wieku, na pierwszym miejscu wśród przyczyn pobytu w szpitalu notowano urazy, wypadki i zatrucia. Na drugim miejscu w tej grupie występowały jednak choroby układu trawiennego, które w wieku 5-9 lat były dopiero na czwartym miejscu. Choroby układu oddechowego zajęły trzecią pozycję, choroby zakaźne i pasożytnicze – czwartą. Choroby układu nerwowego, które w młodszym wieku były na piątej pozycji, zostały zastąpione w wieku 10-14 lat przez choroby układu krążenia.

Dodatkowe światło na stan zdrowia dzieci i młodzieży rzucają wyniki masowych badań lekarskich prowadzonych w szkołach. Z badań tych wynika, że stan zdrowia uczniów klas młodszych szkół podstawowych jest taki, iż w stosunku do 40-50% dzieci w miastach oraz 60-70% na wsi konieczna jest interwencja medyczna.

Zróżnicowanie współczynników umieralności w zależności do środowiska

Odsetki uczniów wymagających określonych działań wychowawczo- -wyrównawczych wahały się w granicach 30-40% w środowiskach miejskich oraz ok. 50% na terenach wiejskich. Interwencja służby zdrowia najczęściej polegała na leczeniu stomatologicznym, korekcji wad wzroku, leczeniu przewlekłych ognisk zakażenia, chorób alergicznych. Wśród uczniów szkół podstawowych stwierdza się 20-30% (nie licząc zmian chorobowych w zębach) dzieci w takim stanie zdrowia, że konieczne jest zapewnienie im stałej, czynnej opieki lekarskiej.

W ostatnim dwudziestopięcioleciu współczynniki umieralności ogólnej dzieci i młodzieży obniżyły się we wszystkich grupach wiekowych. Tempo spadku było największe w pierwszym dziesięcioleciu. Obserwowano wówczas w niektórych grupach wieku 2-, a nawet 3-krotny spadek umieralności ogólnej. Natomiast w ostatnim dziesięcioleciu umieralność ogólna dzieci i młodzieży z niewielkimi wahaniami utrzymywała się na prawie jednakowym poziomie. Związane jest to w znacznym stopniu z coraz większym udziałem w przyczynach zgonów urazów, wypadków, zatruć, co jest szczególnie widoczne wśród młodzieży w wieku 15-19 lat.

Widoczne jest zróżnicowanie współczynników umieralności w zależ ności do środowiska. Wśród dzieci i młodzieży w wieku 5 i więcej lat umieralność jest większa na wsi niż w miastach, z tym że w wieku 5-14 lat różnice te są relatywnie najniższe. Współczynniki umieralności ogólnej w wieku 5-19 Lat są wyższe wśród chłopców niż wśród dziewcząt, szczególnie 15-19-letnich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>