Wady wzroku cz. III

Leczenie może być skuteczne, jeżeli rozpocznie się je w jak najwcześniejszym okresie życia dziecka, a pogląd, że z zeza „wyrasta się”, jest błędny. Oprócz wyrównania wad wzroku szkłami (można je dobrać już w 2 czy 3 r,ż.) w większości przypadków konieczne są jeszcze specjalne ćwiczenia w poradniach ortoptycznych, zasłanianie oczu itp. W pewnej liczbie przypadków do prawidłowego ustawienia gałek ocznych niezbędny bywa zabieg operacyjny, wykonywany na mięśniach gałki ocznej.

Zaburzenia uńdzenia barw występują znacznie częściej u mężczyzn niż u kobiet. Najczęściej spotykamy brak widzenia barwy czerwonej i zielonej, zwany daltonizmem, rzadziej – niebieskiej i żółtej. Zdolność rozróżniania barw zależy także i w normalnych warunkach od ich intensywności i oświetlenia, a prawidłowe ich rozpoznawanie ma znaczenie w wielu zawodach, jak służba ruchu, zawód lekajski, malarstwo itp. Do rozpoznawania zaburzeń widzenia barwnego służą specjalne tablice, na których z barwnych plamek różnych odcieni ułożono napisy lub sylwetki przedmiotów.

Do. zapobiegania powstawaniu oraz rozwojowi wad i zaburzeń narządu wzroku niezbędne jest zapewnienie higienicznych warunków pracy, a przede „wszystkim dobrego oświetlenia, prawidłowej pozycji przy czytaniu i pisaniu, stosowanie przerw i odpoczynku w czasie pracy.

Niezależnie od tego konieczna bywa okresowa kontrola narządu wzroku przez lekarza szkolnego. Najprostszym badaniem jest określenie ostrości wzroku: do tego celu służą tablice Snellena, przedstawiające różnej wielkości litery lub cyfry, a dla dzieci w wieku przedszkolnym widełki lub inne proste figury. Z oznaczonej dla danej tablicy odległości dziecko odczytuje kolejno od góry coraz mniejsze litery. Wynik znajdujemy pod rządkiem liter, które dziecko poprawnie widziało. Przy badaniu należy pamiętać, aby nie uciskać dłonią oka badanego, ponieważ uciśnięta gałka oczna traci na pewien czas zdolność ostrego widzenia.

Dzieci, u których stwierdzono odchylenia od stanu prawidłowego, powinny być zbadane dodatkowo przez lekarza okulistę. Nauczyciel obserwując ucznia podczas pracy w szkole często może zauważyć objawy wskazujące na istnienie wady wzroku i zwrócić na nie uwagę lekarzowi. Obowiązkiem nauczyciela jest również kontrolowanie, czy uczeń przestrzega zaleceń okulisty. Okulista powinien poinformować nauczyciela, jakie miejsce uczeń z wadą wzroku ma zajmować w klasie. W zasadzie przy pełnej korekcji dziecko widzi z każdego miejsca jednakowo dobrze, jednak w pewnych przypadkach astygmatyzmu powinno siedzieć w ławce naprzeciw tablicy, a przy nadwzroczności dużego stopnia mimo okularów w pierwszych ławkach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>