Wady i zaburzenia wymowy i głosu

Mowa w odróżnieniu od wzroku i słuchu nie rozwija się samoczynnie. Jest ona funkcją, którą dziecko zdobywa tylko wtedy, gdy słyszy poszczególne dźwięki, wyrazy i zdania wypowiedziane przez otoczenie, utrwalając je w ośrodkowym układzie nerwowym. W wadach wymowy jesteśmy zdani na ocenę opisową sposobu wymawiania posłyszanego słowa Brak ostrych kryteriów w ocenie prawidłowego wymawiania, tak jak w przypadkach wad wzroku czy słuchu, powoduje m.in. zaniedbania ze strony domu, przedszkola i szkoły. Od tych instytucji wychowawczych wymagać trzeba pewnego zasobu wiadomości i umiejętności nie tylko co do wzroku i słuchu, lecz także i odnośnie do prawidłowej wymowy.

Zaburzenia i wady wymowy wywierają ujemny wpływ na postawę społeczną dziecka, utrudniają współżycie z ludźmi i naukę, niekiedy wy- konywame zawodu, wpływają źle na zdrowie psychiczne i rozwój fizyczny.

Wymowa zależy od budowy i czynności ośrodkowego układu nerwowego (głównie kory mózgu), oddychania, powstawania głosu w krtani i artykulacji (zamiana głosu na mowę artykułowaną w jamie ustnej dzięki ruchom języka, podniebienia miękkiego, warg oraz tylnej i bocznych ścian gardła).

Dziecko upośledzone umysłowo ma zwykle ograniczoną zdolność doboru wyrazów i zdań oraz złą wymowę. U dziecka normalnie rozwiniętego już niewielkie zaburzenia czynności oddychania, krtani, zmiany anatomiczne zgryzu, nieprawidłowa budowa podniebienia twardego i miękkiego, ograniczenie drożności przewodów nosowych, nawet niewielkiego stopnia upośledzenia słuchu mogą prowadzić do mniej lub bardziej rażącej wady lub zaburzenia wymowy Często przyczyną tych zaburzeń jest też naśladownictwo słyszanej przez dziecko niedbałej czy wadliwej wymowy rodziców 1 starszego rodzeństwa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>