Żółtaczka zakaźna, czyli nagminne zapalenie wątroby

Jest to także choroba wirusowa i zakażenie może następować na drodze kropelkowej, jelitowej, a także poprzez wszczepienie pozajelitowe bezpośrednio do krwiobiegu. Ta ostatnia forma zakażenia najczęściej jest skutkiem dokonywania iniekcji igłami niedostatecznie sterylizowanymi. Wirus żółtaczki jest bardzo odporny na działanie środków fizycznych i zwykłe wygotowywanie strzykawek i igieł nie jest wystarczające. Najbezpieczniej jest stosować igły i strzykawki jednorazowego użytku, a w wypadku tradycyjnych metod należy dokonywać sterylizacji szczególnie starannie i złożonymi metodami chemiczno-fizycznymi.

Epidemiologia żółtaczki jest bardzo złożona. Okres wylęgania, a także zakaźności osób chorych trwa od kilkunastu dni do kilku miesięcy (żółtaczka wszczepienna). Zarządzenia sanitarno-epidemiczne wydają się przeto mało skuteczne, przypominają niekiedy walkę z cieniem.

Przebieg żółtaczki jest długotrwały, a zażółcenie ciała nie zawsze występuje. Znane są przypadki, w których objawy są albo bardzo słabo zaznaczone, albo nie występują: chorzy tacy mogą zakażać, jak i mogą u nich występować bardzo groźne powikłania.

Najważniejsze powikłania po przebyciu żółtaczki to zmiany w miąższu wątroby aż do marskości wątroby włącznie. Rekonwalescentów obowiązuje długotrwała dieta oraz unikanie wysiłków fizycznych. Lekceważenie nawet łagodnie przebiegającej żółtaczki może mieć bardzo poważne nąstępstwa.

Szczepień przeciw żółtaczce nie znamy. Stosuje się wstrzykiwanie gamma-globuliny pochodzącej z surowicy krwi ludzkiej (o roli gamma- -globuliny w procesie odporności pisaliśmy powyżej). Nie jest to szczepienie swoiste – jest to tylko podnoszenie ogólnej odporności.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>